ವಿರಹ

ಏಕೋ ಏನೂ ಕಾಣೆ ನಾ,

ಇರಲಾರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸದೆ

ಏಕೆ ಕಾಡುತಿರುವೆ ನೀ ನಿನ್ನ ನಗುವ ಮೊಗದಿ

ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಬಂದೆ ನಾ

ನಿನ್ನ ಕಡಲೆಂಬ ಮನಸ ಸೇರಲು,

ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೋದೆಯ ನೀ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮವ

ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಹುಡುಕಲು ನಾ ಕಾರಣವ,

ಕೊಡುವೆಯ ನಿನ್ನ ನೋವನ್ನು,

ಹಿಂತಿರುಗಿ ಕೊಡುವೆ ನನ್ನ ಖುಷಿಯನ್ನು,

ಏಕೆ ಕಾಡುತಿರುವೆ ನೀ ನನ್ನ ನೆರಳಾಗಿ

ಕಳೆದಿರುವೆ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಗಳು ನಿನ್ನ ನೆನೆದು ಒಂದೊಂದು ವಸಂತವಾಗಿ,

ಬೆಂದು ಬರಡಾಯಿತು ಈ ನಿನ್ನೊಲುಮೆಯ ನಂದನ ವನವ,

ಕರುಣಿಸಿ ಕರಗದೆ ಏಕೆ ನಿನ್ನ ಕಲ್ಲೆಂಬ ಹೃದಯವು

ಬರುವೆ ನಿನ್ನ ಸನಿಹಕೆ, ಸಾಗಿ ಯುಗದಾಚೆಗು ಜಗದಾಚೆಗು

ತಿಳಿದು ಕುಡಿದೆ ನಾ ವಿಷವಾ, ಬದುಕುವೆನೆಂಬ ಆಸೆಯಲಿ

ತಿಳಿ ಆಯಿತೆ ಮನಸು, ಅಗಲಿದ ಆ ಹೃದಯದ ಬಡಿತವು ಈ ದೇಹದಿ